Widżet powyżej jest już ustawiony na devnet. Wklej sygnaturę, portfel albo adres programu z devnetu, a dane zostaną pobrane prosto z api.devnet.solana.com; gdy potrzebujesz innego klastra, przełącz selektor sieci na testnet lub mainnet. Dalsza część strony wyjaśnia, jak działa eksplorator devnet Solana w Solana Explorer i Solscanie, jak podłączyć eksplorator do lokalnego walidatora, jak we wrześniu 2026 roku zachowuje się faucet, i opisuje kilka pomyłek, które odpowiadają za niemal każdy komunikat „transaction not found” w trakcie developmentu.
Czym są klastry Solana i dlaczego eksplorator musi o nie dbać?
Klaster to niezależna sieć Solana z własną księgą, walidatorami i węzłami RPC. Solana utrzymuje trzy publiczne klastry: Mainnet Beta (prawdziwe SOL), Devnet (testowanie aplikacji) i Testnet (testowanie walidatorów i wydań). Transakcja albo konto z jednego klastra nie istnieje na pozostałych, więc eksplorator musi wiedzieć, który klaster odpytać.
Oficjalna dokumentacja klastrów podaje po jednym publicznym endpoincie RPC dla każdego klastra:
- Mainnet Beta:
https://api.mainnet-beta.solana.com - Devnet:
https://api.devnet.solana.com - Testnet:
https://api.testnet.solana.com
Wszystkie trzy mają te same opublikowane limity: 100 zapytań na 10 sekund z jednego IP, 40 zapytań na 10 sekund dla jednej metody RPC i 40 jednoczesnych połączeń. Służą do testów i lekkiego użytku, a nie do produkcyjnych aplikacji. W naszych testach z września 2026 roku endpointy devnet i testnet niezawodnie odpowiadały na zapytania z przeglądarki, a endpoint mainnetu zwracał naszemu testowemu IP błąd HTTP 403. Dlatego wyszukiwarka Solscanner dla mainnetu rotuje między innymi węzłami niewymagającymi klucza (szczegóły na naszej stronie o API eksploratorów Solana), a dla devnetu i testnetu korzysta z oficjalnych endpointów.
Devnet czy testnet: którego użyć?
Wybieraj devnet, chyba że masz konkretny powód, by tego nie robić. Devnet działa na tym samym oprogramowaniu co mainnet, ma faucet i to właśnie na niego domyślnie wskazują portfele, SDK i tutoriale, gdy mówią o „testach”. Testnet to miejsce, gdzie operatorzy walidatorów i główni inżynierowie sprawdzają nowe wydania przed mainnetem. Na przykład w tygodniu 22 września 2026 roku aktywowano na testnecie aktualizację konsensusu Alpenglow, a data dla mainnetu wciąż nie była ogłoszona. Przez to testnet przydaje się do obserwowania aktualizacji sieci, ale jest mniej przewidywalny przy pracy nad aplikacją.
Oba klastry testowe mogą zostać zresetowane, a testowe SOL nie mają wartości rynkowej. Nigdy nie traktuj salda na devnecie jak pieniędzy i nigdy nie wklejaj klucza prywatnego z mainnetu do narzędzia tylko dlatego, że „działa tylko na devnecie”.
Jak otworzyć eksplorator Solana na devnecie w 5 krokach
Wersja skrócona: dopisz parametr klastra do adresu URL. Wersja dłuższa jest poniżej i przydaje się też jako lista kontrolna, gdy sygnatura uparcie się nie pokazuje.
- Ustal, którego klastra użyłeś. Uruchom
solana config get, sprawdź ustawienia sieci w portfelu albo adres RPC w swoim kodzie. Eksplorator znajdzie transakcję wyłącznie na tym klastrze. - Otwórz eksplorator na devnecie. Dopisz
?cluster=devnetlub?cluster=testnetdo adresu Solana Explorer albo Solscana albo wybierz Devnet w selektorze sieci widżetu powyżej. - Wklej sygnaturę lub adres. Sygnatura transakcji ma zwykle 87–88 znaków base58, a adres konta 32–44. Strona pobierze wtedy dane z węzła RPC tego klastra.
- Podłącz eksplorator do localhost. Dla lokalnego
solana-test-validatorwybierz w Solana Explorer opcję Custom RPC i wpiszhttp://localhost:8899. - Zasil portfel testowy. Poproś o testowe SOL na faucet.solana.com albo poleceniem
solana airdrop. Potrzebujesz ich na opłaty i rent, zanim jakakolwiek transakcja testowa trafi do sieci.
Gdy strona się załaduje, transakcję z devnetu czyta się dokładnie tak jak na mainnecie: status, opłata, compute units, instrukcje i zmiany sald. Nasz poradnik o sprawdzaniu transakcji Solana omawia każde pole, a jeśli chcesz szybko porównać wynik między klastrami, wklej sygnaturę do naszej wyszukiwarki i przełączaj selektor sieci.
Adresy eksploratora devnet w Solana Explorer i Solscanie
Oba główne eksploratory akceptują parametr zapytania cluster, więc adres eksploratora devnet to po prostu zwykły adres z dopisanym parametrem. To także najprostszy sposób, by wysłać komuś z zespołu link do devnetu, bo informacja o klastrze jest zapisana w samym linku.
| Eksplorator | Devnet | Testnet | Lokalny / własny |
|---|---|---|---|
| Solana Explorer | ?cluster=devnet | ?cluster=testnet | Custom RPC w menu klastrów |
| Solscan | ?cluster=devnet | ?cluster=testnet | Nie jest głównym zastosowaniem |
| Wyszukiwarka Solscanner | Selektor sieci | Selektor sieci | Nie |
Konkretne wzorce, które warto zapisać w zakładkach:
https://explorer.solana.com/tx/<signature>?cluster=devnethttps://explorer.solana.com/address/<address>?cluster=testnethttps://solscan.io/tx/<signature>?cluster=devnethttps://explorer.solana.com/?cluster=custom&customUrl=http://localhost:8899
Oficjalny Solana Explorer od Solana Foundation to najpełniejsza opcja dla klastrów testowych. Jego kod źródłowy na GitHubie definiuje cztery klastry do wyboru (Mainnet Beta, Testnet, Devnet i Custom RPC), a funkcje takie jak zakładka IDL, dekodowanie kont Anchor i symulacja instrukcji działają również na devnecie. Solscan pod adresem solscan.io wystarcza do szybkich sprawdzeń na devnecie, choć część jego dashboardów analitycznych i etykiet tokenów powstała z myślą o mainnecie. Nie każdy eksplorator w ogóle obsługuje klastry testowe, więc jeśli korzystasz z innego narzędzia, zajrzyj do jego dokumentacji, zanim oprzesz się na nim przy pracy z devnetem.
Własne RPC i localhost z solana-test-validator
Solana Explorer potrafi czytać z dowolnego podanego adresu RPC, także z walidatora uruchomionego na twoim laptopie. Uruchom solana-test-validator (jego JSON-RPC domyślnie nasłuchuje na porcie 8899), a potem wybierz w menu klastrów Custom RPC i wpisz http://localhost:8899. Eksplorator działa w twojej przeglądarce, więc zapytanie idzie z twojego komputera do twojego komputera i żadne dane nie wychodzą na zewnątrz.
To najszybsza pętla informacji zwrotnej przy tworzeniu programów. Wdrażasz przez Anchor albo Solana CLI, wysyłasz testową instrukcję i otwierasz sygnaturę w eksploratorze, żeby zobaczyć zdekodowane logi, compute units i zmiany na kontach. Po zresetowaniu lokalnej księgi eksplorator znów nic nie pokazuje, i tak ma być.
Poradniki dla deweloperów Solany wskazują teraz także Surfpool, lokalny walidator, który pobiera z mainnetu konta i programy potrzebne twoim transakcjom i ma własne webowe studio. Jeśli z niego korzystasz, zasada jest ta sama: skieruj eksplorator na lokalny adres RPC wypisywany przy starcie.
Do pola Custom RPC możesz też wkleić prywatny lub płatny endpoint RPC. Pomaga to, gdy publiczny endpoint devnetu ogranicza cię podczas intensywnych testów. Przewodnik po eksploratorze programów opisuje, co sprawdzić, gdy twój program jest już wdrożony.
Testowe SOL: faucet i airdrop w 2026 roku
Nawet na devnecie potrzebujesz testowych SOL na opłaty i rent. Webowy faucet pod adresem faucet.solana.com obsługuje devnet i testnet. W chwili pisania pozwala bez logowania na maksymalnie dwa zapytania co osiem godzin, a zalogowanie przez GitHub podnosi ten limit (faucet weryfikuje konta GitHub i niektóre nie przechodzą weryfikacji).
Z linii poleceń wygląda to tak:
solana config set --url devnet
solana airdrop 2
solana balance
solana airdrop wywołuje metodę RPC requestAirdrop na publicznym endpoincie, który często jest ograniczany, gdy korzysta z niego jednocześnie wielu deweloperów. Jeśli się nie uda, użyj faucetu w przeglądarce, odczekaj i spróbuj ponownie albo uruchom lokalny walidator, na którym zrobisz sobie airdrop w dowolnej ilości.
Pamiętaj, że rachunek opłat jest taki sam jak na mainnecie: 5000 lamportów za sygnaturę jako opłata bazowa, do tego ewentualna opłata priorytetowa i depozyty rent-exempt za nowe konta. Portfel testowy z ułamkiem SOL wystarczy na długo, ale wdrożenie programu wymaga więcej, bo konto programu przechowuje jego bajtkod.
Uwaga na oszustów: nikt nie sprzeda ci SOL z devnetu, które zamienią się w prawdziwe SOL, i żaden faucet nie potrzebuje twojej frazy seed. Strony obiecujące „airdropy na mainnecie” w zamian za podłączenie portfela lub wniesienie opłaty to phishing. Testowe SOL istnieją wyłącznie na klastrach testowych.
Dlaczego transakcja z devnetu pokazuje „not found”
W większości przypadków eksplorator po prostu patrzy na zły klaster. Zanim zaczniesz debugować kod, upewnij się, że klaster w eksploratorze zgadza się z adresem RPC, na który wysłałeś transakcję. Oto pomyłki, które widzimy najczęściej, mniej więcej w kolejności częstości.
Eksplorator domyślnie otworzył mainnet. Solana Explorer i Solscan startują na Mainnet Beta. Jeśli wkleisz sygnaturę z devnetu bez ?cluster=devnet, dostaniesz stronę „not found”, choć transakcja jest w porządku. Portfele potrafią to pogorszyć: link „view on explorer” czasem gubi parametr klastra.
Portfel i kod się nie zgadzają. Portfel w przeglądarce może być ustawiony na devnet, a twój skrypt używać adresu RPC mainnetu, albo odwrotnie. Portfel podpisuje, skrypt wysyła, a transakcja ląduje na klastrze, którego się nie spodziewałeś.
Transakcja nigdy nie trafiła do sieci. Transakcja Solana odwołuje się do niedawnego blockhasha, który pozostaje ważny przez 150 slotów, jak wyjaśnia dokumentacja transakcji. Przy obecnym czasie slotu około 250–300 ms to znacznie mniej niż minuta. Jeśli twój klient nie poczekał na potwierdzenie albo sieć odrzuciła transakcję, na żadnym klastrze nie ma czego szukać. Transakcja tylko symulowana również nigdy nie trafia on-chain.
Niezgodny poziom commitment. Jeśli twój kod czekał tylko na processed, blok wciąż może zostać wycofany. Eksploratory zwykle odpytują na poziomie confirmed lub finalized, więc bardzo świeża sygnatura może pojawić się dopiero po kilku sekundach.
Pomylone adresy między klastrami. Program ID bywa taki sam na kilku klastrach: program pump.fun ma na przykład ten sam adres na mainnecie i devnecie. Minty tokenów zazwyczaj już nie. USDC na devnecie ma inny mint niż USDC na mainnecie, więc „brakujące” saldo tokena często oznacza, że w teście na devnecie użyłeś mintu z mainnetu. Nasz poradnik o eksploratorze tokenów wyjaśnia, jak zweryfikować mint.
Który eksplorator dla deweloperów Solana najlepiej sprawdza się na klastrach testowych?
Do pracy z devnetem i localhostem najlepszy jest Solana Explorer, bo obsługuje własne adresy RPC i dekoduje programy Anchor. Solscan to dobra druga karta do szybkich sprawdzeń na devnecie. Jeśli chodzi o analitykę wyłącznie na mainnecie, zajrzyj do naszego rankingu najlepszych eksploratorów Solana.
Praktyczny zestaw, z którego korzysta wielu deweloperów:
- Solana Explorer z Custom RPC dla lokalnego walidatora na etapie budowania.
- Solana Explorer lub Solscan z
?cluster=devnetdla wspólnych wdrożeń testowych i linków dla QA. - Wyszukiwarka Solscanner do szybkiego, prostego sprawdzenia salda lub sygnatury na devnecie, zwłaszcza gdy chcesz jednym selektorem przełączać się między devnetem, testnetem i mainnetem.
Jeśli eksploratory to dla ciebie nowość, nasz poradnik dla początkujących o czytaniu eksploratora Solana objaśnia konta, sygnatury i sloty, zanim zaczniesz testować.
Nawyki przy pracy z devnetem, które oszczędzają czas debugowania
Kilka nawyków zapobiega większości problemów z klastrami testowymi. Po pierwsze, zawsze loguj pełny adres eksploratora, z parametrem klastra, obok każdej sygnatury wypisywanej przez twoje skrypty. Po drugie, trzymaj adres RPC w jednej zmiennej środowiskowej i wyprowadzaj z niej zarówno połączenie z portfelem, jak i link do eksploratora, żeby nigdy się nie rozjechały. Po trzecie, gdy zgłaszasz błąd z devnetu, podaj klaster, sygnaturę i poziom commitment, na który czekałeś.
Na koniec traktuj devnet jako coś jednorazowego. Trzymaj skrypty wdrożeniowe, które potrafią odtworzyć od zera twoje konta testowe i minty, bo oba klastry testowe mogą zostać zresetowane, a limity faucetu spowalniają ponowne zasilanie dużej liczby portfeli. Gdy wszystko działa, te same nawyki przenosisz bez zmian na mainnet; usuwasz tylko parametr ?cluster=. Jeśli pracujesz w polskim zespole, warto spisać te zasady w README projektu, bo nowe osoby najczęściej potykają się właśnie o pomylony klaster.
Zespół badawczy SolscannerAktualizacja · Metodologia recenzji